Korona Europy - Gerlach Climb

Najsłynniejsi alpiniści wspinają się na najwyższe góry na wszystkich kontynentach. Poszukiwacz przygód Jarda Zaoral rzucił wyzwanie 45 najwyższym szczytom Europy. Zdobył je w 361 dni i ustanowił rekord świata, ale przede wszystkim doświadczył niezapomnianych wrażeń. Gdzie jest najlepsze piwo na szczycie? Jak wspiąć się na górę z miotłą? Gdzie nie wpuszczą cię za darmo?

Chcesz zabrać go na Gerlach?

Gerlach ma bardzo interesującą unikalną cechę. Jest to jedyna najwyższa góra w Europie, na której szczyt nie można wejść samodzielnie, chyba że jest się członkiem autoryzowanego klubu wspinaczkowego lub uzyska się specjalne pozwolenie. Złamanie tej zasady jest karane wysokimi grzywnami.

Droga na Gerlach nie jest oznakowana, więc znalezienie drogi na szczyt jest trudne. Po drodze znajdują się również odcinki wspinaczkowe, więc mój tata i ja nie chcieliśmy ryzykować. Zarezerwowaliśmy przewodnika górskiego ze Stowarzyszenia Przewodników Górskich, które zapewnia doświadczonych przewodników za stałą cenę 262 € (w 2018 r.). Z nim mogliśmy legalnie wędrować na szczyt. Wejście rozpoczyna się zwykle o 6 rano w schronisku Sliezsky dom, więc warto zarezerwować tam nocleg z wyprzedzeniem. Alternatywnie, po uzgodnieniu ze Stowarzyszeniem Przewodników Górskich, można również wcześnie rano pojechać taksówką górską z miejscowości Tatranská Polianka do schroniska. Chociaż Gerlach jest najwyższą górą na Słowacji, jego symbolem stał się 27. najwyższy szczyt w kraju , Krivan, dzięki swojej magicznej sylwetce z zakrzywionym szczytem.

Na szczyt tylko z przewodnikiem!

Od samego początku naszej podróży na Gerlach zdawaliśmy sobie sprawę, że nie będzie to dzień na wspinaczkę. Kiedy spotkałem przewodnika górskiego, zamiast powitania usłyszałem: "Co jest z tobą, do cholery? Chcesz z tym iść na Gerlach?". I wskazał na mój plecak ze sprzętem fotograficznym. Nie słuchał moich argumentów, że mam projekt, jakieś cele, że muszę zrobić zdjęcia podczas wejścia na szczyt każdego ze stanów, więc musiałem zgodzić się na wspinaczkę z samym telefonem i GoPro.

Kiedy po pierwszych 400 metrach w pionie wiatr był tak silny, a widoczność tak słaba, że przewodnik górski ocenił kontynuowanie wspinaczki jako ryzyko zagrażające życiu, nie stawiałem żadnego oporu. Przewodnik nawet poślizgnął się i upadł po drodze (była to kara za jego "przyjazne" zachowanie). Jego postawa sprawiła, że od początku byłem bardzo podejrzliwy. Szczerze mówiąc, byłem zadowolony, że nasza próba wspinaczki została zrujnowana przez pogodę.

Następna próba

Na kolejną próbę musieliśmy czekać całe trzy dni, aż pogoda na szczycie się uspokoi. Wypełniliśmy te dni wspinaczką na Rysy. Pogoda nagrodziła naszą cierpliwość brakiem wiatru i bezchmurnym niebem. Tym razem mieliśmy innego przewodnika górskiego na życzenie, Františka Compela, a z nim wspinaczka była inna. W przeciwieństwie do pierwszego przewodnika, był wyrozumiały i dokonaliśmy rozsądnych ustaleń. Mogłem więc zabrać na szczyt aparat i mały statyw.

Nie było powodu, aby wracać do miejsca, w którym porzuciliśmy wspinaczkę ostatnim razem, więc ostrożnie związaliśmy linę, założyliśmy kaski i ruszyliśmy w drogę. Szliśmy kanałem Velický aż na sam szczyt. Byłem pod wrażeniem wspinaczki na Gerlach, ale sama wspinaczka nie była ani fizycznie, ani technicznie taka, jak się obawiałem. Gdyby trasa była oznaczona, prawdopodobnie odważyłbym się iść sam, ale biorąc pod uwagę trudności ze znalezieniem właściwej trasy, doceniłem fakt, że był z nami doświadczony przewodnik.

Na szczycie Słowacji

Po zaledwie trzech godzinach i ośmiu minutach wspięliśmy się już na Gerlach i cieszyliśmy się zasłużoną nagrodą w postaci doskonałego Prešov Honey Lagerjednego z najlepszych piw wyprawy. Jedyną wadą udanego wejścia było późne rozpoczęcie podróży. Ponieważ wspinaliśmy się "tylko" o 6 rano, chmury utworzyły się na szczycie przed naszym wejściem i prawie nic nie widzieliśmy ze szczytu. Niestety, takie są zasady Stowarzyszenia Przewodników Górskich, zazwyczaj nie wychodzi się wcześniej. Ale spróbuj to zorganizować. Nasz przewodnik górski powiedział nam podczas wspinaczki, że wyszedłby wcześniej. Jestem pewien, że byłoby warto.

W drodze w dół przejechaliśmy przez depresję Batizovsky, gdzie zaskoczyły nas resztki śniegu. Podczas ostatniego zejścia do Śląskiego Domu towarzyszył nam ciekawski sokół. To było piękne zakończenie naszej wizyty w Tatrach, naprawdę pięknych górach, których możemy tylko pozazdrościć Słowakom.
W Tatrach można spotkać niezliczoną ilość zwierząt, od świstaków przez jelenie po rzadkie gatunki sępów. Jeśli podróżujesz po Tatrach, uważaj na niedźwiedzie. Ich liczba na Słowacji rośnie, a w 2019 r. odnotowano nawet 700 przypadków niedźwiedzi.

Dlaczego przewodnik górski jest obowiązkowy podczas wspinaczki na Gerlach?

Przewodnik górski František Compel. Gerlach jest ogromnym masywem i szczególnie w niesprzyjających warunkach, takich jak wiatr, mgła, śnieg, łatwo się zgubić i stracić drogę w górę lub w dół. Liczba wypadków i ofiar śmiertelnych nie może być dokładnie określona, ale Gerlach jest jednym z najbardziej podatnych na wypadki szczytów. Gerlach nigdy nie został oznaczony do wędrówek. Wiele grup próbowało i próbuje to zrobić teraz, ale w szczególności służby górskie są zasadniczo przeciwne. Turyści niezaznajomieni z terenem nie mają szans na znalezienie drogi w górę i w dół Gerlacha, zwłaszcza przy złej pogodzie.

Czy wejście na Gerlach z przewodnikiem górskim jest bezpieczne?

František Compel: W Tatrach tylko międzynarodowi przewodnicy z certyfikatem UIAGM mogą towarzyszyć turystom poza wyznaczonym szlakiem. Szkoła przewodnicka trwa około 2-3 lat i jest bardzo wymagająca. Jest wiele egzaminów obejmujących wszystkie aktywności w terenie wysokogórskim. Co trzy lata certyfikat musi być odnawiany - ponowna kwalifikacja i nowe egzaminy. Ale z doświadczeniem przewodnika wspinaczka jest bezpieczna. Na Gerlach możemy zabrać nawet amatorów. Muszą być sprawni, zdrowi i odpowiednio wyposażeni - buty, ubrania. Niezbędny sprzęt, taki jak kaski, siodełka, a zimą raki i czekany, dostają od przewodników.

A co mówią statystyki?

Pojechać w Tatry na wycieczkę i naćpać się bimbrem to Słowak! Ale chodzić po Tatrach i pieprzyć się ze skałą to Czech. Żarty o tatrzańskich Czechach są bardzo popularne wśród Słowaków, a miejscowi mają ku temu dobry powód. Każdego roku dziesiątki czeskich turystów odnosi w Tatrach obrażenia, czasem śmiertelne. Tatr nie można lekceważyć. Wielokrotnie udowodniły, że potrafią bezlitośnie zabijać.

Podsumowanie informacji o wejściu na Gerlachovský štít